Karmakarışık

Konu, 'Bireysel Psikolojik Danışma' kısmında Erdem Korkmaz tarafından paylaşıldı.

  1. Erdem Korkmaz

    Erdem Korkmaz Yeni Üye

    Merhabalar, biraz uzun yazacağım, neden yazıyorum onu da bilmiyorum :( Annem ve babam ben 2 yaşındayken ayrıldı. Üvey anne elinde büyüdüm. Kendi annemi 18 yaşındayken buldum. Lise çağına kadar normaldim. Fakat lise 2 de birtakım değişmeler oldu bende. Bazı şeyler anlamsız değersiz gelmeye başladı. Bu düşünceler daha da ilerledi. Şu an 21 yaşındayım. Askerden geleli 10 ay filan oldu. Aklımda hep değersiz olduğum, gereksiz olduğum ve yaşamayı haketmediğimi düşünmeye başladım. Askerde artık psikoloğa gittim silahımı elimden almasınlar diye intihar düşüncelerini anlatmadım. Bana orda ilaç verdiler onu kullandım 1 ay kadar sonra 1 kaç ay iyiydim. Sonra yine bu düşünceler gelmeye başladı. Ayrıca o güne kadar hayatımda hiç kız arkadaşım, sevgilim olmadı çünkü uğraşmıyordum. Askerdeyken "frim" adlı uygulama sayesinde bir kızla tanıştım. Kendisi Baskurdistanda yaşıyordu. başkurttu yani. İlk başta normal sohbet ediyorduk. Sonra ben bundan hoşlandım çünkü anlaştığımı hissediyordum. Ama söylemedim fakat birgün o bana söyledi böylece bizim ilişkimiz başladı. Yaklaşık 13. Ay oldu. Ama ben bu esnada hep düşünüyorum bazen sonuçta uzak mesafe ve karşındaki insanı tam tanımıyorsun. Birkaç kez ayrılalım ben yapamam bana göre değil ben alışkın değilim diye söyledim. Çünkü evlilik gibi bir durum olsa ben öyle bir sorumluluğun altından kalkamam ve daha olgunlaşmadığımı düşünüyorum. Kendisi Türkiyeye gelecekti 2 ay sonra. Burada iş bakıyorduk hatta. Ama 1 hafta önce düşündümki ben devam edemeyeceğim benim için en iyisi yalnızlık. Ayrıca yakında uzman çavuşluğa başvuracağım vurulursam arkamda kalmasın kimse. Son 2 haftadır herşey sıkıcı geliyor. Mutsuzum. Sürekli uyumak istiyorum.
     

Sayfayı Paylaş