Kafam karışık

Konu, 'Ergen Psikolojisi' kısmında Miamb tarafından paylaşıldı.

  1. Miamb

    Miamb Yeni Üye

    Merhaba 16 yaşındayım. Özellikle sonzamanlarda kafam çok karışık kime gitsem kiminle konuşsam bilemedim. O kadar bencilleşmiş ki çevremdeki insanlar derdimi anlatırken birden onların derdine derman olurken buluyorum kendimi. Son çare buraya yazmak geldi aklıma .
    Aile içinde çocukken hiç problem yaşamadım demek isterdim. Evet belki sürekli dövülen bir çocuk değildim , ailem tarafından sevildiğimi hissettim büyürken ancak anne babamın şiddetli kavgalarına tanık oldum çok kez daha yeni yeni düzeldi iletişimleri diyebilirim. Her kavga sonunda boşanacaklarını düşünür odama kapanır ağlardım. Hâla aklıma geldiğinde annemin çığlıkları başım zonkluyor. Sonra maddi sıkıntılar çektiğimiz dönemlerde oldu babamın psikolijik hap kullandığı zamanlar... çocukta olsan evdeki depresif ortamdan anlıyorsun bir şeylerin yolunda gitmediğini , sürekli dısarıda olmamın sebebini yeni yeni idrak ediyorum. Çoğunlukla arkadaşlarımda kalırdım hatta. 6. Sınıfa kadar arkadaşlarımca hep dışlandım saf olduğumdan belkide sürekli itilip kalkılırdım. 6. Sınıfta tam yeni yeni arkadaş edinirken yaşadığımız şehirden kilometrelerce öteye taşındık babamın görevi nedeniyle. Burada bir dönem iyiden iyiye içime kapandım. Ailem anlamak yerine üstüme gitti. Evde çok bunaldığımdan belkide yaşadığımız şehrin dışında okumak istedim. Bilemedim yurtta çekeceğim zorlukların evden daha beter olacağını. Güle oynaya gittiğim yurt iki senede olgunlaştırıp çocuk olmayı unutturdu. Sert belletmenler , disiplin , okuduğum şehrin bunaltıcı havası , bide fen lisesi olunca insan ayrıca stres oluyor rekabet , hocalar vs.
    Bide çocuklukta evdeki atmosferden etkilendiğimden sanırım . En küçük kavgalarda sinir krizleri geçirdiğim oldu , kendimi yerden yere atıp saçımı çekiştirdiğim sonra da sinir anı bittiğinde ne olduğunu hatırlayamadığım zamanlar, üstüne derdimi anlatacak kimse bulamadığım zaman gidip valiz odasına sessizce bileklerimi kestiğim de oldu. Ergenliğinde etkisiyle sanırım yapıp sonra niye yaptığımı anlamlandıramadığım şeyler oldu. Özellikle son zamanlarda değişik bir boşluk var içimde sürekli yazı yazıyorum . Her şey mantıksız geliyor mutsuz olduğumu gülmeyi unuttuğumu düşünüyorum . Ne yapmalıyım kime danışmalıyım bilmiyorum . Belki bir ergen klasiği olacak ama kimse beni anlamıyormuş gibi sanki...
     
  2. tubs

    tubs Yeni Üye

    Bir psikologa gidebilirsin. Muhtemelen bu kavgalar bilinçaltına yerleşti. Ve en ufak bi şeyde kriz geçiriyorsun. Böyle bir durumda doktora gitmeni önerebilirim. Çünkü kime ne anlatırsan anlat dilersen karşındaki dünyanın en iyi empati kurabilen insanı olsun seni istediğin seviyede rahatlatamaz. Bilinçaltı çok başka. Doktor ilaçla birlikte terapi yöntemine gidebilir. Ve o zaman istediğin gibi rahatlayabilirsin :)
     
    Miamb bunu beğendi.
  3. Miamb

    Miamb Yeni Üye

    Haklısınız ama psikoloğa gitmem imkansız gözüküyor. Aileme söylediğim an mükemmel bir anne baba olduklarını iddia edip hatayı bende arayacaklar. Bu tür konular gündeme geldiğinde hep aynısı oluyor çünkü. Psikolog dışında bir çözüm yok mu acaba ? Yavaştan mantığımı yitirdiğimi hissediyorum çünkü
     

Sayfayı Paylaş